Jannewari 2016 Gròòt Berregs Diktee 2016 mè d’as tema: Gelòòf d’t zellef? Gelòòf d’t zellef? Ja, da gelòòve me zeker zellef en iederéén die t'r gisterenavend bij was eddet 'r over!! ‘t Was wir ‘n stikgèève diktee-avend!!! Ier de name van de winnaars; ’t Diktee wer geschreve deur Roel Soffers. Eerste plek John Besling, tweede plek Jan Luysterburg, derde plek Saskia Snepvangers. Ammaal krege z’n gèèf kunstwerrek van kunstenaresse n’uit de Geméénte Berrege n’op Zoom. De wisseltroffee voor oud-winnaars was deze keer voor Paul Schepers Jan Luysterburg kreeg ok nog ’s de Diejelektoorkonde van De Berregse kamer o.a. vor z’n werrek as premoter van ’t Brabans diejelekt. ___________________________________________________________________ Dictee 2016 Blauw Vuste laat dee Lewie ’t schuurdurke n’ope n’om z’n dilleke binne te zette. Laverend   van   lings   nar   rechs   dabberde   n’ie,   nie   éémaal   gemoejeg   mir,   nar   z’n   uske. Lewie   a   zowa   d’éél   de   bréédte   van   ’t   tuinpad   nòòdeg.   In   ’t   kefee   was   ’t   namelek   nie dròòg gebleve. In    de    keuke    pakte    n’ie    uit    de    n’ijskast    wa    kèès,    mellek    en    ’n    balleke    n’in kralekessaus.   Lewie   a   d’onger   en   dorst   as   ‘n   ond   zin   in   worst   en   ging   aan   de   laaitafel zitte n’ete. Gelaaje   sloop   t’ie   nar   bove,   vouwde   z’n   kleej’em   en   pielobroek   over   ’t   ekke   van   de n’overlòòp en dee de slaapkamerdeur ope. Omdaddet stil bleef, docht Lewie dattie d’r mee weg kwam. Verzichteg kroop t’ie in bed. Inéés ging ’t licht aan. Gròòt licht. “Sodeju!” Toos was wakker en nie zo’n bietje n’ok! “Dreddemmok,   ummekesum.   Gij   zou   bedéén   nar   uis   komme!”   brieste   z’as   ’n   kwaaj pèèrd. “Ge   zul   d’t   nie   gelòòve,   ”   zee   Lewie   mè   dubbele   tong,   “Onderweg   nar   uis   kwam   ik lengst de Kaai en toen è d’n visser mijn meegenome n’op z’n schuit. Me    zijn    nar    ’t    Slikpeleis    gevare    n’en    dèèr    ebbeme    bij    de    prins    ’n    bakske    leut gedronke. Nou, en toen moeste me n’éélemaal wir trug mè dieje schuit nar de Kaai.” Nog kwaajer tierde Toos: “Gij lilleke falievouwer, wa d’n kullemetulle.” Ze   dee   ’t   licht   uit,   draaide   d’r   eige   n’om   en   zee   nog:   “En   dieje   schuit   was   blauw zeker? Gelòòf d’t zellef?”